داستان درباره سربازی است که پس ازجنگی سخت درویتنام به کشورش بازگشت.ازفرانسیسکوباپدرومادرش تماس گرفت.وگفت:من دارم به خونه میام ولی قبل ان درخواستی ازشمادارم.دوستی دارم که میخوام اونم باخودم بیارم.پدرومادرگفتن:البته ماهم دوس داریم اونوببینیم.پسرگفت:ولی موضوع این نیست.دوست من درجنگ به سختی مجروح شده ویک دست وپایش رادرانفجارمین ازدست داده.درواقع اوجایی رونداره ومن میخوام اونوپیش خودبیاورم تاباهم زندگی کنیم.پدرگفت:ازاین موضوع ناراحت شدم.شایدبتونیم بهش کمک کنیم تاجایی برای زندگی کردن پیداکنه.پسرگفت:نه پدر من میخوام که اون بامازندگی کنه.پدرگفت:تومیفهمی چی ازمامیخوای!چنین شخص معلول وازکارافتاده ای زحمت وباراضافی برای زندگی مابه همراه دارد.مازندگی خوبی داریم ودوست توباعث به هم زدن ارامش زندگی مامیشود.توتنهابه خانه بیاودوستت رافراموش کن.اوحتماراهی برای گذران زندگی پیدامیکند.دراین لحظه پسرتلفن روقطع کردووالدین اودیگرصدایش رانشنیدن.چندروزبعدپلیس سانفرانسیسکو باوالدین پسرتماس گرفت وگفت پسرشان پس ازسقوط ازساختمان دردم جان سپرده است.به نظرپلیس این امریک خودکشی بود.والدین پسربعدازشناسایی باوحشت چیزدیگری هم فهمیدند.که پسرانهاتنهایک دست ویک پاداشت.